လာဗန္ဒါပန္းခင္းကေန အျပန္မွာ Launceston ၿမိဳ႕ထဲ၀င္၊ ေန႔လယ္စာစားၿပီး အဲဒီၿမိဳ႕ေရာက္ရင္ သြားျဖစ္ေအာင္သြားပါလုိ႔ ေရာက္ဖူးသူတုိင္း ညႊန္ေလ့ရွိတဲ့ Catarach Gorge ကုိ သြားလုိက္ပါတယ္။ မုိးစဲသြားေပမယ့္ တိမ္ေတြက ထူေနတုန္းမုိ႔ တစ္ေန႔ကလုိ ေနမသာဘဲ ေကာင္းကင္လည္း မျပာေတာ့ပါဘူး။
သဘာ၀သစ္ေတာနဲ႔ ေက်ာက္ေတာင္ေတြၾကား ျမစ္ဖ်ားခံ စီးဆင္းလာတဲ့ အိစ္ခ္ျမစ္ရယ္၊ ခပ္ေ၀းေ၀းမွာ ျမင္ရတဲ့ သက္တမ္း တစ္ရာ့တစ္ဆယ္ရွိၿပီျဖစ္တဲ့ အလက္ဇႏၵားႀကိဳးတံတားရယ္ဟာ ထင္ရွားတဲ့ Cataract Gorge ရဲ႕ ျမင္ကြင္းတစ္ခုပါပဲ။ ပတ္ပတ္လည္ သစ္ေတာနဲ႔ ေက်ာက္ကမ္းပါးကေန ႀကိဳးတံတားအထိ လမ္းေလွ်ာက္လုိ႔ရပါတယ္။ ဟုိဘက္ထိပ္ ဒီဘက္ထိပ္ အျပန္အလွန္ Chairlift ေတြလည္း စီးလုိ႔ရပါတယ္။ ဇြန္တုိ႔ကေတာ့ လူသက္သာေအာင္ တစ္ဘက္ကုိ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး တစ္ဘက္ကုိ chairlift စီးလုိက္ပါတယ္။
မ်ားေသာအားျဖင့္ ၾသစေၾတးလ်မွာ တိရစာၦန္ေလးေတြကုိ ေဘးမဲ့ေပးထားသလိုမ်ိဳး အေႏွာင့္အယွက္မေပးဘဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ထားၾကတာ ဇြန္သတိထားမိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း အေကာင္ေလးေတြဟာ လူမေၾကာက္၊ ကားမေၾကာက္ဘဲ လမ္းေပၚထြက္ၿပီး သြားလာေနတာကုိ မၾကာခဏ ေတြ႔ရေလ့ရွိပါတယ္။ ပန္းၿခံနဲ႔ သစ္ေတာထဲက အေကာင္ေလးေတြကုိလည္း အကာအရံ အတားအဆီးမရွိေစဘဲ သဘာ၀အတုိင္းပဲ ေစာင့္ေရွာက္ထားရွိပါတယ္။ ငွက္မ်ိဳးစုံ၊ ေဒါင္းနဲ႔၊ သားပုိက္ေကာင္ အပါအ၀င္ သစ္ေတာႀကိဳး၀ုိင္းဧရိယာအတြင္းက တိရစာၦန္ေတြအားလုံး သဘာ၀အတုိင္းပဲ သြားလာေနထုိင္ က်က္စားၾကတာကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။
ႀကိဳးတံတားျဖတ္ေလွ်ာက္ဖုိ႔အသြား လမ္းမွာေတြ႔ရတဲ့ ခ်စ္စရာ သစ္လုံးတဲေလးပါ။ အဲဒါေလးကုိျမင္ေတာ့ ေတာႀကီးမ်က္မည္းမွာ လမ္းေပ်ာက္သြားတဲ့ ဂ်ာမန္ပုံျပင္ထဲက ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ သတိရမိေသးတယ္။ ျမင္လုိက္ရင္ ကုိက္စားခ်င္စရာ ေခ်ာ့ကလက္ေတြနဲ႔လုပ္ထားတဲ့ စုန္းမႀကီးရဲ႕ အိမ္မ်ိဳးေတာ့ မေတြ႔ခဲ့ပါဘူး။ :D
ကာတာရက္ ေဂါ့ခ်္ကေနျပန္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ ဥေရာပအေငြ႔အသက္နဲ႔ ခရီးသြားေတြကုိ ဆြဲေဆာင္တဲ့ ေနရာတစ္ေနရာကုိ ၀င္ၾကည့္ၾကပါတယ္။ အေပၚပုံမွာ ျမင္ရတဲ့ တာမာေတာင္ၾကား အပန္းေျဖစခန္းေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ရာသီဥတုက သာသာယာယာ ျပန္ျဖစ္သြားလုိ႔ ၀မ္းသာရပါတယ္။ အဲဒီအပန္းေျဖစခန္းက ဆြစ္ဇာလန္အသြင္ ရြာငယ္နဲ႔အေဆာက္အဦးေလးေတြ၊ အမွတ္တရပစၥည္း၊ အစားအေသာက္ဆုိင္ေလးေတြနဲ႔ ခင္းက်င္းဖြင့္လွစ္ထားတာမုိ႔ တက္စီကေန ေ၀ဟင္ခရီးႏွင္စရာမလုိဘဲနဲ႔ ဥေရာပေရာက္သြားတဲ့ ခံစားမႈမ်ိဳးေပးပါတယ္။
ျပန္အထြက္မွာမွ ရုိက္ခဲ့တဲ့ Swiss Shopping Village ရဲ႕ အ၀င္၀ပါ။
ေနာက္တစ္ရက္မွာေတာ့ တစ္ကြ်န္းလုံးရဲ႕ ငါးပုံတစ္ပုံေနရာယူထားတဲ့ ကမာၻ႔ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္ ထိပ္ဆုံးဆယ္ခုထဲက စာရင္း၀င္တစ္ခုအျဖစ္ ေက်ာ္ၾကားတဲ့ Cradle ေတာင္နဲ႔ စိန္႔ကလဲလ္ အမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္ကုိ သြားလုိက္ပါတယ္။ ဒယ္ဗြန္ပုိ႔ကေန ေတာင္ရွိရာအသြား နံရံပန္းခ်ီနဲ႔နာမည္ေက်ာ္တဲ့ Sheffield ၿမိဳ႕ေလးမွာ တစ္ေထာက္နားပါတယ္။
ရွက္ဖ္ဖီးလ္ၿမိဳ႕ထဲက ကုန္စုံဆုိင္မွာ ေရာင္းခ်တဲ့ ေဒသထြက္ အသီးအႏွံေတြပါ။ တက္စီဟာ ကြ်န္းမႀကီးနဲ႔လွမ္းတဲ့အတြက္ စုိက္လုိ႔ရသမွ် စားေသာက္ကုန္အသီးအရြက္ေတြကုိ ကြ်န္းေပၚမွာပဲ စုိက္ပ်ိဳးၿပီး ျပန္ေရာင္းခ်ပါတယ္။ ခရီးသြားခဲ့တဲ့လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ အာလူးခင္းေတြ၊ ဖရုံခင္းေတြ အေျမာက္အျမား ေတြ႔ရပါတယ္။ ထူးျခားတဲ့ စုိက္ခင္းတစ္မ်ိဳးလည္း ေတြ႔ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ဘိန္းစုိက္ခင္းေတြပါ။ ကမာၻေပၚမွာ တရား၀င္ဘိန္းစုိက္ပ်ိဳးခြင့္ရတဲ့ ေဒသသုံးခုထဲက တစ္ခုက တက္စ္ေမးနီးယားျဖစ္ေၾကာင္း အဲဒီေတာ့မွ သိလုိက္ရပါတယ္။ အျဖဴေရာင္ဘိန္းပန္းေတြနဲ႔ သိပ္လွေနတဲ့ ဘိန္းစုိက္ခင္းေတြကုိေတာ့ ဓာတ္ပုံရုိက္ခြင့္ မရခဲ့ပါဘူး။
ၿမိဳ႕ေလးအတြင္းမွာရွိတဲ့ ေျမာက္ျမားစြာထဲက နာမည္အႀကီးဆုံး နံရံပန္းခ်ီတစ္ခုပါ။ Cradle mountain နဲ႔ အနီးပတ္၀န္းက်င္ကုိ တက္စေမးနီးယားမွာသာမက ကမာၻကပါ ဂရုတစုိက္နဲ႔ အာရုံျပဳလာေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့ ရုကၡေဗဒနဲ႔သဘာ၀ပညာရွင္ ၾသစႀတီးယားလူမ်ိဳး Gustav Weindorfer ရဲ႕ ပုံကုိ ဂုဏ္ျပဳၿပီး ေရးဆြဲထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပထမကမာၻစစ္ေၾကာင့္ ဥေရာပလူမ်ိဳးသူ႔ကုိ သူလွ်ဴိလုိ႔ တက္စ္ေမးနီးယန္းေတြက အစပုိင္းမွာ အထင္လြဲခဲ့ၾကတာပါ။ သူ႔အားထုတ္မႈေၾကာင့္ Cradle mountain နဲ႔ စိန္႔ကလဲလ္ အမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္ဟာ ကမာၻ႔ယဥ္ေက်းမႈ စာရင္း၀င္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ ေဒသခံလူေတြရဲ႕ ယုံၾကည္ေလးစားမႈကုိ ရခဲ့ပါေတာ့တယ္။ သဘာ၀တရားကုိ ခ်စ္ျမတ္ႏုိးသူ Gustav ဟာ ကြယ္လြန္ခ်ိန္အထိ ေတာင္ေျခနားက သစ္လုံးအိမ္ေလးမွာ ေနထုိင္သြားခဲ့ပါတယ္။
ရွက္ဖ္ဖီးကေန တစ္နာရီေလာက္ ေမာင္းၿပီးတဲ့အခါ Cradle ေတာင္နဲ႔ သူ႔ေျခရင္းက Dove ေရကန္ကုိ လွမ္းျမင္ရပါၿပီ။ အဲဒီ့ေန႔ကလည္း ရာသီဥတု သိပ္မသာယာခဲ့ျပန္ပါဘူး။ ဇြန္တုိ႔ ေတာင္ေပၚေရာက္ခ်ိန္ခဏေလးပဲ ေနပြင့္ခဲ့တာပါ။ ပုံမွာျမင္ရတဲ့ Dove ေရကန္စပ္က တဲေလးမွာ တစ္ခ်ိန္က Gustav ရဲ႕ ေလွကုိ ထားေလ့ရွိတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ ေရကန္ကေန ေတာင္ေျခကုိ တစ္ပတ္ျပည့္ေအာင္ လမ္းေလွ်ာက္ခ်ိန္က ႏွစ္နာရီၾကာပါတယ္။ ကန္ေဘးပတ္လည္လမ္းျဖစ္ေပမယ့္ တစ္ခ်ိဳ႕လမ္းေတြကေတာ့ မုိးသစ္ ေတာေအာက္ထဲ ျဖတ္ေလွ်ာက္ရပါတယ္။ ကန္ရဲ႕ညာဘက္ကေန စေလွ်ာက္ၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ မုိးသီးေႂကြတာနဲ႔ ႀကဳံပါတယ္။ အနားကေတြ႔ရာ အပင္ေလးေအာက္ ခုိေနရပါတယ္။ အပူခ်ိန္က သုညဒီဂရီနားကပ္ေလာက္ေအာင္ ေအးေနခဲ့ပါတယ္။ အေပၚဘက္နားမွာေတာ့ ႏွင္းေတြက်ခဲ့တယ္လုိ႔ ဘယ္ဘက္ျခမ္းက စေလွ်ာက္လာသူေတြနဲ႔ လမ္းမွာဆုံမိတဲ့အခါ ေျပာသံၾကားရပါတယ္။
ဒီပုံေလးရုိက္ၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ မုိးရြာခဲ့တာပါ။ ေတာင္ထြတ္နားကုိ ပီပီျပင္ျပင္ရုိက္ခ်င္ေပမယ့္ ညာဘက္မွာေတြ႔ရတဲ့အတုိင္း ခေရဒယ္လ္ေတာင္ထိပ္ပုိင္းကုိ တိမ္ေတြ အုပ္ေနတာေၾကာင့္ စိတ္တုိင္းက် ပုံမရခဲ့ပါဘူး။
ဒါကေတာ့ ကန္ေဘးပတ္လည္က လမ္းေလးပါ။ ခေရဒယ္လ္ေတာင္နဲ႔အမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္တစ္ခုလုံးကုိ လမ္းေလွ်ာက္မယ္ဆုိရင္ ေျခာက္ရက္ၾကာပါတယ္။ အဲလုိေျခာက္ရက္ခရီးကုိ တစ္ေယာက္တည္းေလွ်ာက္ၾကတဲ့ တစ္ကုိယ္ေတာ္ခရီးသြားေတြလည္း မနည္းပါဘူး။ ကုိယ့္မွာေတာ့ ႏွစ္နာရီေလွ်ာက္ရတာ ေတာ္ေတာ့္ကုိ ပင္ပန္းသြားပါတယ္။ နာတတ္တဲ့ဒူးကုိ ညွာရင္း ေျဖးေျဖးခ်င္းေလွ်ာက္ေတာ့ လူကြဲသြားၿပီး ေတာလမ္းထဲမွာ တစ္ေယာက္တည္းျဖစ္ခဲ့ပါေသးတယ္။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ဥေရာပက ခရီးသြားေတြကုိ အမ်ားဆုံးေတြ႔ရပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဂ်ာမန္ေတြပါ။ ႏွစ္နာရီေက်ာ္ၾကာေအာင္ ကန္ကုိ တစ္ပတ္ျပည့္ေအာင္ ပတ္ၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ ငါတစ္ခုေတာ့ လုပ္ႏုိင္ခဲ့ၿပီဆုိတဲ့ ပီတိေလး ရလုိက္ပါတယ္။
အျပန္လမ္းမွာ Wilmot ရြာနဲ႔ တာမာစပ်စ္ခင္းေတြၾကားက ျဖတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ အျပန္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ရြာငယ္ေလးေတြကုိ ျဖတ္သြားတဲ့အခါ တစ္အိမ္နဲ႔တစ္အိမ္ မတူညီဘဲ ပုံသ႑ာန္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ စာတုိက္ပုံးေလးေတြ ထားရွိတာကုိ သတိျပဳမိပါတယ္။ စာတုိက္ပုံးကုိ ေခြးပုံေလး လုပ္ထားရုံမက စာထည့္ဖုိ႔အတြက္ စာပုိ႔သမားအရုပ္ေလးပါ ထားထားတဲ့အုိင္ဒီယာကုိ သေဘာက်မိတာနဲ႔ အမွတ္တရ ရုိက္ခဲ့တာပါ။
တက္စ္ေမးနီးယားမွာ အလုပ္လက္မဲ့ ေျခာက္ရာခုိင္ႏႈန္းေက်ာ္ရွိတဲ့အတြက္ မေသးလွပါဘူး။ အဲ့ဒီအတြက္ လက္ရွိျပည္နယ္အစုိးရကုိ အျပစ္တင္ၾကပါတယ္။ လက္ရွိျပည္နယ္အစုိးရဟာ အစိမ္းေရာင္မ်ားလုိ႔ အမည္ရၿပီး သဘာ၀စိမ္းလန္းစုိေျပ ထိန္းသိမ္းေရးကုိ ဦးစားေပးတဲ့အတြက္ ဟုိေနရာ၊ ဒီေနရာ ဒါမေဆာက္ရ၊ ဟုိစီးပြားေရးမလုပ္ရ ကန္႔ကြက္လြန္းတဲ့အတြက္ စက္ရုံလုပ္ငန္းအခြင့္အလမ္းမ်ား နည္းပါးၿပီး အလုပ္လုပ္ခြင့္ ဆုံးရွဳံးရတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေနာင္ႏွစ္မဲေပးတဲ့အခါ အစုိးရေျပာင္းေပးမယ္လုိ႔လည္း ေဒသခံတစ္ခ်ိဳ႕က ဆႏၵေဖာ္ေနပါတယ္။
ခရီးသြားလုပ္ငန္းကုိ အဓိကစီးပြားေရးအျဖစ္ အားထားၾကရတဲ့ အေနအထားမ်ိဳးမွာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္က ၿမိဳ႕ငယ္ရြာငယ္ေတြဟာ တတ္ႏုိင္သေလာက္ ခရီးသြားေတြကုိ ဆြဲေဆာင္ဖုိ႔အတြက္ သူ႔နည္းသူဟန္နဲ႔ နည္းလမ္းရွာေဖြ ႀကံဆလုပ္ေဆာင္ၾကပါတယ္။ ဥပမာ ပင္လယ္ကမ္းေျခ၊ အျခား သဘာ၀အလွအပေတြနဲ႔ အလွမ္းေ၀းၿပီး ခရီးသြားဧည့္သည္ အေရာက္နည္းခဲ့တဲ့ ရွက္ဖ္ဖီးလ္ၿမိဳ႕ဟာ နံရံပန္းခ်ီမ်ားနဲ႔ ေက်ာ္ၾကားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ခဲ့သလုိ အနီးအနားက ၿမိဳ႕ေတြကလည္း သစ္ပင္ပန္းမန္ေတြမွာ ပုံေဖာ္ၿပီး အလွဆင္ထားတာမ်ိဳး၊ ဒီဇုိင္းမ်ိဳးစုံနဲ႔ စာတုိက္ပုံးေတြထားၿပီး တုိးရစ္ေတြ တကူးတက လာၾကည့္ရေအာင္ လုပ္ထားတာမ်ိဳးေတြပါ။
ေလးရက္ေျမာက္ေန႔မွာေတာ့ ခေရဒယ္လဲေမာင္တိန္မွာ အနည္းငယ္ျပင္းထန္တဲ့ ရာသီဥတုနဲ႔ ႀကဳံခဲ့ၿပီး လမ္းေတာ္ေတာ္ၾကာ ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ဒဏ္ေၾကာင့္ ခရီးပန္းၿပီး ဘယ္မွမသြားေတာ့ဘူးလုိ႔ ဆုံးျဖတ္လုိက္ပါတယ္။ ဒါေတာင္ အိမ္နဲ႔ၿမိဳ႕ထဲကုိ ေလးဆယ့္ငါးမိနစ္တစ္ေၾကာင္း လမ္းေလွ်ာက္လုိက္ပါေသးတယ္။ ဒယ္ဗြန္ပုိ႔ၿမိဳ႕ထဲကေန အိမ္အျပန္ လမ္းမွာေတြ႔ခဲ့တဲ့ ေရာင္စုံပန္းဥယ်ာဥ္ေလးနဲ႔ ခ်စ္စရာအိမ္ေလးကုိ အမွတ္တရ ရုိက္ယူခဲ့ပါတယ္။
၂၀၁၃ခုႏွစ္အတြက္ တက္စီခရီးဟာ ေနာက္ဆုံးျဖစ္ခဲ့သလုိ စုေဆာင္းခဲ့တဲ့ အမွတ္တရ ပစၥည္းေလးေတြထဲမွာလည္း ဒီအေကာင္ပုံေလးက ေနာက္ဆုံးပါပဲ။ အျပင္မွာ မေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ တက္စ္ေမးနီးယန္းဒီဗဲလ္ကုိ ပုံေလးပဲ၀ယ္ၿပီး အမွတ္တရ သိမ္းထားလုိက္ပါတယ္။ တစ္ေန႔ေန႔ အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ေရခဲေသတၱာေပၚမွာ ကပ္ျဖစ္မွာေပါ့ေလ။
ဇြန္မုိးစက္
