လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ႏွစ္ေလာက္က အတူေနသူငယ္ခ်င္းက သူရဲ႕ စိတ္ကူးဆႏၵကုိ အရင္းႏီွးဆုံးသူငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ိဳ႕ကုိ ဖြင့္ဟေျပာဆုိခဲ့ရာမွ ဒီကုသုိလ္မွတ္တမ္းေလး အစျပဳခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၈ခုႏွစ္ ေမလမွာ၀င္ေရာက္တုိက္ခတ္ခဲ့တဲ့ နာဂစ္မုန္တုိင္းဒဏ္ ခံခဲ့ရတဲ့ေဒသက မိဘမဲ့ကေလးေတြကုိ ရွင္ျပဳေပးခ်င္တဲ့ သူ႔ဆႏၵကုိ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က စီးပြားေရးတကၠသုိလ္မွာ ခင္မင္ခဲ့ရတဲ့ ဘုိကေလးနယ္ခံ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကုိ ရွာေဖြဆက္သြယ္ၿပီး၊ ကုိယ္တုိင္ဘုိကေလးထိဆင္းလုိ႔ မိဘမဲ့နဲ႔ ဆင္းရဲႏြမ္းပါး ကေလးအမ်ားစု ပညာသင္ၾကားရာ မဂၤလာကံသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးမူလြန္ေက်ာင္းကုိ ရွာေဖြေတြ႔ရွိ ဆက္သြယ္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။
ဒီအလွဴကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္မယ္လုိ႔ ဆုံးျဖတ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္ကစလုိ႔ လစဥ္ပမာဏတစ္ခုဖယ္ထားၿပီး စုသူကစု၊ စေနတနဂၤေႏြမွာ အခ်ိန္ပုိင္းလုပ္ၿပီး အလွဴအတြက္သက္သက္ ပုိက္ဆံစုသူကစုနဲ႔ ေတြးၾကည့္တုိင္း ပီတီျဖစ္စရာ ေကာင္းလွပါတယ္။ ရွင္အပါး ၂၀ဆယ္စာ သတ္မွတ္ၿပီး စကၤာပူက သူငယ္ခ်င္းေလးေယာက္ ကုိယ္ႏုိင္သေလာက္ မွ်ခံၾကမယ္လုိ႔ ရည္စူးခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၁၀ ေအာက္တုိဘာ သီတင္းကြ်တ္ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ ျပဳလုပ္ဖုိ႔ စီစဥ္ခဲ့ေပမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲဘာဘာညာညာ သတင္းမ်ားေၾကာင့္ ရက္ကုိေနာက္ဆုတ္ရင္း ၂၀၁၁ ေဖေဖာ္၀ါရီ သုိ႔မဟုတ္ မတ္လ ေႏြရာသီ အတန္းတင္စာေမးပြဲအၿပီးမွာ ျပဳလုပ္ဖုိ႔ ၂၀၁၀ ဒီဇင္ဘာလမွာ အတည္ျပဳလုိက္ႏုိင္ပါတယ္။ ေလးေယာက္စလုံး အတူျပန္ၿပီး အလွဴလုပ္ႏုိင္မယ့္ရက္ကုိ ညွိလုိက္တဲ့အခါ မတ္လ ၂၀ရက္ တနဂၤေႏြေန႔ (တေပါင္းလျပည့္ေက်ာ္တစ္ရက္) က အဆင္ေျပဆုံးျဖစ္ေနလုိ႔ အဲဒီ့ေန႔ကုိပဲ ေရြးခ်ယ္သတ္မွတ္လုိက္ပါတယ္။
ဒီအလွဴကုိ သူငယ္ခ်င္းတစ္စုပဲ လုပ္ၾကမယ္လုိ႔ ရည္ရြယ္ထားခဲ့ေပမယ့္ ခင္မင္နီးစပ္တဲ့ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြကုိ မတ္လထဲမွာ ရွင္ျပဳအလွဴတစ္ခုလုပ္ဖုိ႔အတြက္ ခဏျပန္ျဖစ္မယ္ဆုိတဲ့အေၾကာင္း ေျပာျပမိတဲ့အခါ နားေထာင္ရတဲ့သူေတြက သဒၶါေပါက္သြားၿပီး အလွဴေငြထည့္၀င္ခ်င္ပါတယ္လုိ႔ ဆုိလာတဲ့အတြက္ အလွဴေငြမ်ားကုိ ၀မ္းေျမာက္စြာနဲ႔ လက္ခံလုိက္ၾကပါတယ္။ အလွဴေငြထည့္၀င္သူမ်ားရွိလာတဲ့အတြက္ ရွင္အပါး ၂၀ကေန ၂၅ပါးကုိ တုိးလုိက္ပါတယ္။
ေလယာဥ္လက္မွတ္၀ယ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္ကတည္းကစလုိ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္သုိက္ စိတ္လႈပ္ရွားေပ်ာ္ရႊင္ေနလုိက္တာ အလွဴၿပီးေျမာက္သြားတဲ့ အထိပါပဲ။ အလွဴအတြက္ တုိင္ပင္ေျပာဆုိၾကတဲ့ အီးေမးလ္ေတြ အျပန္အလွန္ ေရးပုိ႔ၾကတာလည္း ေန႔စဥ္အႀကိမ္ေပါင္း မနည္းပါဘူး။ ရွင္ျပဳအလွဴအတြက္ျပန္ရင္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးတဲ့ ခ်င္းျပည္နယ္ေက်ာက္ကြင္းရြာအတြက္လွဴဖုိ႔ အ၀တ္အစားေတြကလည္း တပါးတည္း သယ္သြားခ်င္ၾကေသးတာေလ။ SilkAir နဲ႔ တစ္ေယာက္ကုိ ကီလုိ၃၀ႏႈန္းရတဲ့အတြက္ ၁၀ကီလုိေလာက္ပဲ ကုိယ့္အတြက္သယ္ၿပီး က်န္တဲ့ ကီလုိ၂၀ ကုိ လွဴမယ့္အ၀တ္ေတြ သယ္သြားေပးႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ အလွဴအတြက္ ဖားေအာက္ေတာရက ဘုန္းဘုန္းဦးဥကၠံ လွဴလုိက္တဲ့ သကၤန္း ၁၅စုံကုိေတာ့ သေျပႏုကေနပဲ ကီလုိ၀ယ္ၿပီး ပုိ႔ထားႏွင့္ပါတယ္။
ေက်ာက္ကြင္းရြာအတြက္ ေပးလွဴမယ့္အ၀တ္ထုပ္ေတြပါ။ ကားေပၚမွာ ႏွစ္ထုပ္က်န္ပါေသးတယ္။
သြားမယ့္အခ်ိန္က ေႏြရာသီဆုိေတာ့ အက်ႌအပါးလက္တုိေလးေတြ ေရြးထည့္ထားတုန္း မျပန္ခင္ ၃၊၄ရက္အလုိမွာ ေႏြေခါင္ေခါင္မုန္တုိင္းက်ၿပီး ရာသီဥတုအလြန္အမင္းေအးစိမ့္ေနတယ္ဆုိလုိ႔ အက်ႌလက္ရွည္နဲ႔ အေႏြးထည္ေတြျပန္ရွာ ထည့္ရျပန္ပါတယ္။
ရန္ကုန္နဲ႔ဘုိကေလးက မိသားစုသူငယ္ခ်င္းေတြ စိတ္ပူေနၾကတာေပါ့။ အလွဴနဲ႔ ေလႀကီးမုိးႀကီးနဲ႔မိေတာ့မယ္ဆုိၿပီး...။ စကၤာပူက သူငယ္ခ်င္းတစ္စုကေတာ့ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈသြားလုပ္မွာမုိ႔ စိတ္ထဲမွာ အလြန္အမင္း စုိးရိမ္ပူပန္ျခင္း မရွိၾကဘဲနဲ႔ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီအလွဴကုိ ျဖစ္ေအာင္သြားလုပ္မယ္ဆုိတဲ့စိတ္ပဲ ႀကီးစုိးေနၾကတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဘုိကေလးကုိ သေဘၤာနဲ႔သြားမယ့္ အစီအစဥ္ဖ်က္လုိက္ၿပီး ကားနဲ႔ပဲသြားေတာ့မယ္လုိ႔ ဆုံးျဖတ္လုိက္ၾကပါတယ္။
မတ္လ ၁၈ရက္ေန႔ မနက္ ၇နာရီ ၅၀မိနစ္ ေလယာဥ္နဲ႔ ရန္ကုန္ကုိျပန္၊ ရန္ကုန္ေရာက္ၿပီး ညေန ၃နာရီမွာ အိမ္ကေနထြက္ၿပီး စုရပ္ပန္းဆုိးတန္းဆိပ္ကမ္းမွာ ၃နာရီခြဲဆုံဖုိ႔ ခ်ိန္းလုိက္ၾကပါတယ္။ လုိက္မယ္ မလုိက္ဘူး မေသခ်ာျဖစ္ေနတဲ့ ရန္ကုန္က သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္လည္း အနီးကပ္မွာ လုိက္ျဖစ္သြားပါတယ္။ ရန္ကုန္ကေန စုစုေပါင္းလုိက္မယ့္သူက ၄ေယာက္ဆုိေတာ့ စုစုေပါင္း ၈ေယာက္ပါ။ အားလုံးမိန္းကေလးေတြခ်ည္းပါပဲ။ ဇြန္မုိးစက္တစ္ေယာက္ လမ္းတစ္၀က္အေရာက္မွာမွ ေနာက္ဆုံးလက္က်န္လႊဲလုိက္တဲ့ အလွဴေငြထုပ္ ေမ့က်န္ခဲ့တာ သတိရလုိ႔ အိမ္တစ္ေခါက္ျပန္ယူလုိက္ရၿပီး ပန္းဆုိးတန္းဆိပ္ကမ္းကုိ ၄နာရီမွ ေရာက္သြားပါတယ္။
သေဘၤာအဆုိက္နဲ႔တုိးလုိ႔ တခါတည္း ဒလဘက္ကုိ ဆက္ကူးၿပီး သူငယ္ခ်င္းရဲ႕အစ္ကုိ ငွားထားေပးတဲ့ ဆူပါ႐ုဖ္ဗန္ကား ၂စီးမွာ ၄ေယာက္တစ္စီးႏႈန္းနဲ႔ ညေန၄နာရီခြဲမွာ ဒလ-ဘုိကေလး ခရီးစဥ္ကုိ စတင္ခဲ့့ပါတယ္။ ဒလ၊ တြံေတး၊ ေကာ့မႉး၊ ကြမ္းၿခံကုန္း၊ ေဒးဒရဲေဒသမ်ားကုိ ျဖတ္ေက်ာ္ၿပီး ည၇နာရီမွာ ဖ်ာပုံေရာက္ပါတယ္။ ဖ်ာပုံမွာ ညေနစာထမင္း၀င္စားၾကၿပီး ၇နာရီခြဲေလာက္ကေန ဆက္ထြက္လာခဲ့တာ ည၈နာရီခြဲမွာ ဘုိကေလးကုိ အဆင္ေျပေခ်ာေမာ အႏၲရာယ္ကင္းစြာနဲ႔ ေရာက္ရွိသြားပါေတာ့တယ္။
လမ္းအစ၊ လမ္းအဆုံးနဲ႔ တံတားႀကီးႏွစ္ခုမွာသာ လမ္းေတြေကာင္းၿပီး က်န္တဲ့လမ္းေတြ အထူးသျဖင့္ ေဒးဒရဲ- ဖ်ာပုံ-ဘုိကေလးလမ္းေတြမွာေတာ့ တြန္႔ေခါက္ခ်ိဳင့္ခြက္ေတြမ်ားၿပီး ၾကမ္းတမ္းပါတယ္။ ကားေတြကလည္း အေတာ္အၾကမ္းခံႏုိင္တယ္လုိ႔ ေျပာရမွာပဲ။ တစ္စီးကုိ ေလးေသာင္းခြဲေပးရတာ ကားနာတာနဲ႔ ယွဥ္ၾကည့္ရင္ ေစ်းတန္တယ္လုိ႔ ဆုိႏုိင္ပါတယ္။ ကားလမ္းေတြသာ ေကာင္းခဲ့ရင္ ဒလ-ဘုိကေလးကုိ ႏွစ္နာရီခြဲနဲ႔ ေမာင္းလုိ႔ရတယ္လုိ႔ ကားဆရာႀကီးက ေျပာျပပါတယ္။ ဇြန္တုိ႔သြားခဲ့တဲ့ခရီးက ထမင္းစားခ်ိန္ နာရီ၀က္ႏုတ္လုိက္ရင္ ေတာက္ေလွ်ာက္ေမာင္းခ်ိန္ ၄နာရီ ရွိပါတယ္။
အခုေနာက္ပုိင္း ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသႀကီးလုိ႔ ေခၚေ၀ၚသုံးစြဲတာကုိ ေတြ႔ရပါတယ္
ဘုိကေလးေရာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းစီစဥ္ေပးထားတဲ့ တည္းခုိရိပ္သာမွာ အနားယူအိပ္စက္ၿပီး ေက်ာင္းသားေလးမ်ားကုိ ဆံခ်ေပးမယ့္ ေနာက္တစ္ေန႔ စေနေန႔အတြက္ အားေမြးၾကရပါတယ္။ ၁၉ရက္ေန႔ စေနေန႔မနက္ပုိင္းမွာ သူငယ္ခ်င္းစီစဥ္ေပးထားတဲ့ ကားနဲ႔ပဲ ဘုိကေလးၿမိဳ႕မွာရွိတဲ့ ေအာင္စၾကာဘုရားနဲ႔ တာ၀တႎသာဘုရားတုိ႔ကုိ သြားေရာက္ဖူးေျမာ္ၿပီး ေလွနဲ႔နတ္ေခ်ာင္းတဘက္ကမ္းကုိကူးလုိ႔ ေပၚေတာ္မူကုန္းေျမရွိ ဘုရားေစတီမ်ားကုိလည္း သြားေရာက္ဖူးေျမာ္ခြင့္ ရခဲ့ပါတယ္။
ရွင္သာမေဏမ်ားအတြက္ ပရိကၡရာရွစ္ပါးႏွင့္ သကၤန္းမ်ား
ကုိရင္မ်ားအတြက္ ေခါင္းအုံးႏွင့္ဖ်ာမ်ား (ရွင္ ၂၅ပါးစာ ေခါင္းအုံးစြပ္ေတြကုိ စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႔ ကုိယ္တုိင္ခ်ဳပ္ထားေပးတဲ့ ဘုိကေလးက သူငယ္ခ်င္းကုိ အရမ္းပဲ ေက်းဇူးတင္ရပါတယ္)
ေပၚေတာ္မူကျပန္လာ၊ ေန႔လည္စာစားၿပီးတဲ့ေနာက္ အလွဴျပဳလုပ္မယ့္ မဂၤလာကံသာေက်ာင္းကုိ သြားခ်ိန္မွာ ညေန ၃နာရီမွာ ရွိပါၿပီ။ လူစုံတဲ့အခါ ရွင္ေလာင္းမ်ားကုိ နတ္ျပ၊ ဆံခ်ၿပီး သကၤန္းစည္းပါတယ္။ ေက်ာင္းေပၚအေရာက္ ျဖဴစိမ္း၀တ္စုံကုိ ၀တ္ဆင္ထားၿပီး သနပ္ခါးအေဖြးသားနဲ႔ ကေလးငယ္မ်ားကုိ ျမင္ရတဲ့အခါ ရင္ထဲမွာ လႈိက္ကနဲျဖစ္သြားၿပီး ၾကည္ႏူးပီတိျဖစ္တဲ့ ခံစားခ်က္က ေဖာ္ျပလုိ႔မရေအာင္ ျဖစ္သြားတာ အမွန္ပါ။ မိဘမဲ့ကေလးတစ္ခ်ိဳ႕ကုိ ျမင္ရတဲ့အခါမွာေတာ့ ၀မ္းနည္း၀မ္းသာ ခံစားခ်က္ႏွစ္မ်ိဳးလုံး ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။ စေနေန႔ တေပါင္းလျပည့္ေန႔ညေနေစာင္းမွာပဲ ကေလးငယ္ ၂၅ေယာက္ဟာ ရွင္သာမေဏအျဖစ္နဲ႔ အျမတ္ဆုံးေသာ သာ့သနာ့အေမြကုိ လက္ခံရယူႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။
ေမာင္ရင္ေလာင္းမ်ား (သူတုိ႔ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္ရင္ ေက်ာင္း၀တ္စုံအသစ္ပါရေအာင္လုိ႔ ျဖဴစိမ္းမ်ားကုိ တူညီစြာ ၀တ္ဆင္ထားေပးျခင္းပါ)
နတ္မျပမီ
ဆံခ်ၿပီ
သကၤန္းမေတာင္းခင္ ညေနစာကုိ အားပါတရ စားေသာက္ေနေသာ ေမာင္ရင္ေလာင္းမ်ား
သကၤန္းေတာင္းေနစဥ္
သကၤန္းစည္းၿပီ
ရွင္သာမေဏအျဖစ္ ခံယူေနၾကစဥ္
အျမတ္ဆုံးေသာ သာသနာ့အေမြ ေပးအပ္ျခင္းခံရေသာ ကုိရင္ ၂၅ပါး
၂၀ရက္ တနဂၤေႏြေန႔မနက္မွာ မုန္႔ဟင္းခါးနဲ႔အ႐ုဏ္ဆြမ္းကပ္ပါတယ္၊ ေန႔ဆြမ္းမကပ္မီ တနားေတာ္နာယူ ေရစက္ခ် အမွ်ေပးေ၀ပါတယ္။ ဘုန္းဘုန္းက တရားေပးရာမွာ အေသာကဘုရင္ႀကီးဟာ ေရတြင္းေရကန္ေပါင္း၊ ေက်ာင္းေစတီေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ အလွဴျပဳၿပီးတဲ့အခါ ယခုသူျပဳခဲ့တဲ့အလွဴေတြက အျမတ္ဆုံးအလွဴျဖစ္ၿပီးလားလုိ႔ ေမးေလွ်ာက္တဲ့အခါ အျမတ္ဆုံးေသာအလွဴ မေျမာက္ေသးေၾကာင္း သိရလုိ႔ အျမတ္ဆုံးအလွဴျဖစ္ေအာင္ မိမိရင္မွျဖစ္ေသာသား၊ ေဆြမ်ိဳးညီအစ္ကုိမ်ားကုိ ရွင္ျပဳရဟန္းခံေစၿပီး သာသနာ့ေဘာင္၀င္ေရာက္ေစခဲ့တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။
ကုိရင္တုိ႔ ေန႔ဆြမ္း မစားမီ ေမတၲာပုိ႔သေနၾကပုံ
ေန႔ဆြမ္းကုိ အားပါးတရ သုံးေဆာင္ေနၾကေသာ ကုိရင္ေလးမ်ား
မိမိရင္မွမျဖစ္ေသာ္လည္း အျခားရင္မွျဖစ္ေသာ သူတစ္ပါးတုိ႔၏ ရင္ေသြးငယ္မ်ားကုိ သာသနာ့အေမြေပးအပ္ျခင္းမွာ အလွဴ႕တကာ့အလွဴတြင္ အျမတ္ဆုံးေသာ အလွဴျဖစ္ေၾကာင္း ဆရာေတာ္က အလွဴရွင္မ်ား ၀မ္းေျမာက္ကုသုိလ္ယူႏုိင္ေအာင္ ေဟာၾကာေပးခဲ့ပါတယ္။ အလွဴရွင္မ်ားအေနနဲ႔လည္း အျမတ္ဆုံးေသာ သာသနာ့အလွဴကုိ ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က် ပါ၀င္ေပးလွဴခြင့္ရတဲ့အတြက္ အတုိင္းမသိ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ျဖစ္ရပါတယ္။ ျပဳခဲ့သမွ် ေကာင္းမႈအစုစုအတြက္လည္း ၃၁ဘုံမွာ က်င္လည္ေနၾကကုန္ေသာ ေ၀ေနယ်သတၱ၀ါအားလုံးကုိ အမွ်ေ၀ေပးပါတယ္။ ယခုလုိႀကီးျမတ္ေသာ အလွဴဒါနေၾကာင့္ ကေလးမ်ားရဲ႕ ကြယ္လြန္သူ မိဘေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းမ်ားအေနနဲ႔လည္း ေရာက္ရာဘုံဘ၀ကေန သာဓုေခၚႏုိင္ၿပီး အပၸါယ္ေလးဘုံကေန ကြ်တ္လြတ္သြားမယ္လုိ႔ ယုံၾကည္ပါတယ္။
ဒီအလွဴမွာ ပါ၀င္လွဴဒါန္းကူညီၾကသူမ်ားအားလုံးကုိ ဇြန္နဲ႔သူငယ္ခ်င္းမ်ားက ေက်းဇူးအမ်ားႀကီး တင္ပါတယ္။ အလွဴေငြပမာဏက မထင္မွတ္ထားေလာက္ေအာင္ မ်ားျပားခဲ့တဲ့အတြက္ လက္ခံရရွိခဲ့တဲ့ အလွဴေငြမ်ားအားလုံးကုိ ရွင္ျပဳအလွဴ၌သာမက မဂၤလာကံသာဘုန္းေတာ္ႀကီး ပညာသင္ေက်ာင္း ပေဒႆပင္၊ မဂၤလာကံသာေက်ာင္းအတြက္ န၀ကမၼ၊ ဆြမ္းအခက္အခဲရွိေနတဲ့ ေပၚေတာ္မူကုန္းေျမရွိ သီတဂူ ဓမၼ၀ိဟာရစာသင္တုိက္အတြက္ ဆြမ္းပေဒႆပင္၊ ကေလးငယ္မ်ားရဲ႕ ႏွလုံးသားမွာ ဓမၼတရားေတာ္နဲ႔ယဥ္ေက်းမႈ အစဥ္တည္တံ့ေစဖုိ႔ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးေနတဲ့ ဘုိကေလးၿမိဳ႕ရွိ တနဂၤေႏြဓမၼေက်ာင္း (Sunday School) နဲ႔ ဆင္းရဲႏြမ္းပါး ပညာေရးအခက္အခဲရွိေနတဲ့ ခ်င္းျပည္နယ္ေက်ာက္ကြင္းရြာနဲ႔ ေဆာက္လုပ္ဆဲစာၾကည့္တုိက္အတြက္လည္း ထည့္၀င္လွဴဒါန္းႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။
ရန္ကုန္ကုိ ျပန္ေရာက္တဲ့ေန႔ကစလုိ႔ ရာသီပုံမွန္ျပန္ျဖစ္သြားၿပီး ခရီးစဥ္တစ္ေလွ်ာက္ မုိးေလကင္းလြတ္ခဲ့တာ၊ အလွဴအတြက္ ကုိယ္တုိင္ဦးစီး ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ခဲ့သူမ်ားအားလုံးမွာ ေယာက္်ားေလးတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ မပါဘဲ မိန္းကေလးေတြခ်ည္း ျဖစ္ေနတာေတြက ဒီကုသိုလ္မွတ္တမ္းရဲ႕ ထူးျခားခ်က္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ လူႀကီးမ်ားမပါဘဲ မိန္းကေလးသူငယ္ခ်င္းတစ္စုဦးစီးၿပီး အလွဴတစ္ခုလုပ္ၾကမယ့္အေၾကာင္း အိမ္ကမိဘေတြကုိ အသိေပးေျပာျပၾကေတာ့ ျဖစ္ပါ့မလားလုိ႔ တစ္ခြန္းမွမေမးဘဲနဲ႔ ယုံၾကည္စိတ္ခ်စြာ ကုသုိလ္ျပဳခြင့္ေပးၿပီး ပံ့ပုိးကူညီၾကတဲ့ မိဘ၊ေမာင္ႏွမ၊ မိသားစု၀င္ေတြကုိလည္း ေက်းဇူးတင္ရပါတယ္။
အစစအဆင္ေျပစြာနဲ႔ အလွဴၿပီးေျမာက္ေအာင္ျမင္သြားလုိ႔ တနဂၤေႏြေန႔လည္ ၃နာရီမွာ ဘုိကေလးကေန ရန္ကုန္ကို ျပန္လည္ထြက္ခြာလာၿပီး ခရီးပန္းသမွ် အေမ့အိမ္မွာ နားခုိအေမာေျဖမယ့္ မိန္းမပ်ိဳတစ္သုိက္ရဲ႕ ရင္ထဲမွာ ကုသုိလ္ေတြ တစ္ေလွႀကီးပုိက္လုိ႔ ၀မ္းသာၾကည္ႏူးမႈေတြနဲ႔ ျပည့္လွ်ံေနခဲ့တယ္ဆုိတဲ့အေၾကာင္းေျပာရင္းနဲ႔ ဒီကုသုိလ္မွတ္တမ္းကုိ အဆုံးသတ္လုိက္ပါတယ္။
အားလုံးပဲ အမွ်ယူ သာဓုေခၚႏုိင္ၾကပါေစ။
၀မ္းေျမာက္ၾကည္ႏူးျခင္းမ်ားစြာျဖင့္
ဇြန္မုိးစက္
